Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Bekijk onze privacy policy

 

Afstand houden of ruimte geven?

Onze buurjongen is net weg. Hij moet voor school een filmpje maken over ouderen, eenzaamheid en kerst. Of we alleen en eenzaam zijn geweest vroeg hij en wat is het verschil daartussen?

Die vraag was een nadenkertje. Vergeleken met andere jaren was het wel een stille kerst, maar we hadden eigenaarschap behouden over de feestdagen, hoe ingewikkeld de keuze ook was geweest. We zijn samen en dat is niet alleen. Een zoon kwam eten en dat nodigde uit tot experiment en koken. Op Kerstavond genoten we van een life stream concertje met prachtige muziek. De deur hangt vol kerstwensen. We zijn gezond.

 En toch sloop opeens de zondag het isolement naar binnen. Ook met twee en een deur vol, werd het eenzaamheidsgevoel geactiveerd. Raakte de balans tussen ‘het ik en de ander’ uit evenwicht. Net iets teveel ik-gevoel en ruimte voor gemis. Net iets te veel vermoeidheid van het balanceren in de communicatie rond ieders zoektocht naar houvast en waarheid. Net iets te onzeker over bruggetjes naar een gezamenlijk toekomstperspectief. Net iets te veel zorgen over het tornen aan de grenzen van onze veerkracht dat ons allen kwetsbaar kan maken.

Levenskunst is uiteindelijk ook die stemming te omarmen. Soms heb je gewoon je gevoelens uit te zitten. Een pas op de plaats maken...wachten…emotioneel uitrusten zodat kernwaarden je weer kunnen voeden. Dat iets nieuws geboren kan worden en voelen dat onder eenzaamheid ‘een-samen’ ligt.

 En in de reflectie over dit alles kreeg ik een nieuw perspectief aangereikt. Een vraag als een uitnodiging. Afstand houden of ruimte geven?

In ons gedrag is dat hetzelfde; letterlijk afstand houden is elkaar de ruimte geven. Bekeken vanuit ons gevoelsleven is dat een ander perspectief. Om ruimte te kunnen geven heb je ruimte te creëren; je telkens weer ontdoen van alle ruis aan emoties en gedachten. Even jezelf wat minder belangrijk maken en de ander toe te laten of uit te reiken met beetje aandacht.  In dat streven naar ontmoeting is afstand te overbruggen. Dan brengt afstand geen eenzaamheid teweeg.

Mijns inziens ligt daar een grote uitnodiging voor 2021.

Een liefdevol 2021 toegewenst

 

In de ruimte tussen twee dingen

kan iets nieuws ontstaan

dus talm

toef

slampamp

zucht

reikhalzen mag

klaag wee

stamp hard

wied wat

waai uit

haal adem

schep luchtjes

doezel

en wacht

wacht, wacht