Column: Verdriet gaat niet met vakantie

Open window with beach on a background

Een hartegroet en een fijne zomer

Om mij heen gonst het van afscheid nemen van de schoolperiode, het maken van  vakantieplannen, burenlijstjes aanleggen voor de planten en nieuwsbrieven die afsluiten met een zomergroet. De belofte van de zomer is ook genieten en ontspannen. Even uit de alledaagse beslommeringen stappen om je te laten voeden en te ontspannen. Het is fijn om zo een poosje te leven, sterker nog het is noodzakelijk: je kunt nl. alleen productief zijn als je ook uitrust. De valkuil van hen die onder stress staan is om dat uitrusten en jezelf opladen uit te stellen, waardoor je van jezelf afdwaalt en je ziel uitdroogt.

“Ik zie op tegen de zomer. Ik doe niet mee. De reuring in straat valt weg, en stilte kan me overvallen. Ik snak naar een teken van leven.”

Dit is de andere kant van de zomer. Er zijn legio mensen die niet uit de alledaagsheid kunnen stappen. Die stress hebben vanwege een groot verlies en alle aandacht uitgaat naar het bij elkaar houden van de familie. Of bij wie het lichaam voor veel pijn en ongemak zorgt. De spanning rondom een reorganisatie die niet opschiet. Een aankomende echtscheiding met de confrontatie van de teloorgang van alle dromen en beloftes. Er zijn vast nog meer voorbeelden te bedenken.

Natuurlijk gunnen zij hun naasten de vrije tijd, ze willen niet klagerig overkomen of hun omgeving belasten. Soms is er de gevoelde steek van jaloezie over het gewone, ongedwongen leven van anderen die zomaar hun spullen pakken en weg gaan. Als je ‘erin’ zit, kun je dit gevoel zo ongewild voelen.

Thuisblijven voor de weggaanders is geen optie. Hoeft ook niet. Ook van een afstand kun je er zijn voor je dierbaren. Neem eens de moeite om een fysiek kaartje te sturen. Het verrassende moment van post op je deurmat liggen, geeft een blij gevoel.Een teken dat er aan je gedacht wordt, dat je meetelt. Vooral ouderen ervaren dit als prettig; een kaart zet je neer en kan een aanleiding zijn voor een praatje. De tekst kan meerdere malen worden herlezen.

Neem een moment echt de tijd en schrijf met jouw aandacht, warmte en genegenheid een paar bemoedigende woorden. Daar hebben zij, die op de brokstukken van hun bestaan een ander leven opbouwen, behoefte aan. Alles wat je aandacht geeft groeit.